Zwaardvechten

Vandaag naar de nieuwe Star Wars film geweest: Rogue One. In 3D natuurlijk. Ik ben geen fan van het eerste uur. Mijn zoon haakte ergens op 10-jarige leeftijd aan, alweer ruim 15 jaar geleden, en ik heb dat Star Wars deuntje vele malen op zondagochtend gehoord. Dan wist ik weer hoe laat het was, een episode werd voor de zoveelste keer bekeken. Je kunt zeggen dat ik werd opgevoed door mijn zoon wat deze ruimte-saga betreft. In de nieuwe film speelt een blinde een belangrijke rol. Hij is verbonden met de jedi’s, een soort contemplatieve krijgers die het laser-zwaard hanteren. Ik moest denken aan het volgende verhaaltje dat vermoedelijk uit de zen-traditie komt:

Een jongeman wil graag zwaardvechter worden en gaat in leer ging bij een beroemde en wijze zwaardvechter. Bij aankomst vraagt de jongeman om onderricht in het zwaardvechten. De wijze stemt toe en geeft de jongeman de opdracht om hout te gaan hakken. Na een aantal weken denkt de jongeman bij zichzelf wat sta ik hier toch hout te hakken, eigenlijk wil ik zwaardvechter worden. Hij gaat naar de wijze en vraagt om onderricht in zwaardvechten. De wijze luistert naar hem en stemt toe. Vervolgens geeft hij hem de opdracht stenen te houwen voor een nog nieuw te bouwen huis. Daarna zal de wijze hem het gevraagde onderricht geven. De jongeman gaat snel van start en begint met het houwen van de grote stenen uit de bergwand. Vervolgens sleept hij die stenen naar het huidige huis van de wijze. Na een aantal weken, de wijze heeft nog geen onderricht gegeven, denkt de jongeman weer bij zichzelf wat sta ik hier toch te doen? Ik ben gekomen om te leren zwaardvechten, maar na zoveel weken heb ik nog geen enkele techniek geleerd. Wederom vraagt de jongeman om een onderhoud met de leraar. Hij vraagt of hij nu in aanmerking komt voor de initiatie in het zwaardvechten. Maar natuurlijk antwoordt de wijze. Kom binnen. De eerste opdracht is om op de rand van een grote mat te lopen, waarbij hij telkens 10 seconden op één been moet blijven staan. De jongeman is blij verheugd dat nu eindelijk het onderricht begint waarvoor hij zoveel kilometers heeft afgelegd. Hij begint met de oefening op de rand van de mat. Het valt niet mee, maar na een paar dagen gaat het al beter. Na enkele weken is de jongeman een geoefend loper op de rand van de mat. En wederom vraagt hij zich af wat ben ik in hemelsnaam aan het doen? Ik ben gekomen om te zwaardvechten en wat doe ik, ik loop al weken over de rand van een mat. Hij besluit afscheid te nemen van deze leraar en op zoek te gaan naar een andere die hem wel het onderricht zal geven. Zogezegd, zo gedaan. De jongeman pakt zijn spullen en gaat naar zijn leraar om afscheid te nemen. De wijze toont geen verbazing, accepteert het besluit van de jongeman blijkbaar en loopt nog een eindje mee om hem uit te zwaaien. Ze komen aan bij een diep ravijn. De wijze begeleidt de jongeman naar een boomstam die over het ravijn ligt. Hier scheiden onze wegen, zegt de wijze. Vaarwel, het ga je goed. De jongeman deinst terug bij het zien van de diepte van het ravijn. Hij wordt bevangen door angst en durft de oversteek niet aan. Dan hoort hij tik, tik, tik en ziet vanuit het struikgewas een blinde aankomen. De blinde vindt probleemloos zijn weg naar de boomstam en wandelt vervolgens naar de overkant. Op dat moment krijgt de jongeman zijn moment van verlichting. Zijn angst wijkt. Hij bedankt zijn leraar. Dan licht de leraar hem het volgende toe. Door het houthakken en steenhouwen heb je de benodigde kracht ontwikkeld, door over de rand van de mat te lopen en op een been te staan ben je ten alle tijden volmaakt in balans, door dit ravijn over te steken heb je je angst overwonnen. Ga heen en je zult een groot zwaardvechter worden.

In de film loopt de blinde door vijandelijk vuur naar een hoofdschakelaar die omgezet moet worden om een belangrijke boodschap voor het verzet door te zenden. Dat is op zich wonderlijk te noemen en doet denken aan Black Elk die bij de slag om Wounded Knee wonder boven wonder niet geraakt werd. Wat ik illustratief vond voor de contemplatieve inslag van de jedi’s, is de wijze waarop de blinde op aantal momenten de volgende mantra reciteert: the force is with me and I am one with the force.

May the force be with you!

 

,

No comments yet.

Geef een reactie