Voetbal

Het wereldkampioenschap voetballen in Zuid-Afrika was een mondiaal festijn. Volgens Desmond Tutu betekent het welslagen van dit toernooi dat de Zuid-Afrikanen tot veel meer in staat geacht moeten worden. Onderwijs en zorg kunnen zoveel beter volgens hem en organisatiekracht is er. Nu die verborgen krachten nog bundelen en richten zodat het land zijn voorzieningen naar een hoger plan tilt.

Wat me opviel de laatste weken was de aandacht voor waarzeggerij. Bij vrienden waar wij gisteren de finale keken, legden de kinderen twee vellen papier op de grond. Op het ene vel de was de vlag van Spanje getekend, op de andere het rood-wit-blauw. De zwarte labrador werd uitgedaagd om richting die vellen papier te lopen en de het vel dat het eerst door een poot van de hond zou worden aangeraakt voorspelde de winnaar. En ja hoor, Nederland zou gaan winnen. Een paar uur later wisten we wel beter.

Waarzeggerij is een heel oud fenomeen en kent vele methodes. Waar komt die drang om vooraf inzicht te willen hebben in de afloop van iets uit voort? Is het een vorm van ongeduld? De aanduiding oranjekoorts doet vermoeden dat het ook iets met spanning te maken heeft. Waarzeggerij is dan een vorm van ontlading. Voor even hebben we grip op de situatie die nog moet komen.

Kierkegaard zei: ¬†voorwaarts leven, achterwaarts begrijpen. Is dat wat ons rest? Dat achterwaarts begrijpen valt vies tegen. Al die commentatoren rollen over elkaar heen op zoek naar de oorzaken van waarom Nederland de winst mis liep. “Er kan er maar eentje winnen,” zei mijn moeder vaak. Dat gaf nooit troost voor mijn vader en mij na een verliespartij. Maar ik hoop echt dat Zuid-Afrika wint aan optimisme en dadendrang. Zodat het land zijn voorbeeldrol in Afrika nog beter gaat waarmaken.

,

No comments yet.

Geef een reactie