Spirituele broederschap

In Griekenland doet men moeilijk over de naamgeving van het land Macedonië. Daarom heet het land officieel nog steeds de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië. De Grieken hebben wel een beetje gelijk want de Macedoniërs gaan aan de haal met een Griekse held, Alexander de Grote, die uit de Griekse provincie Macedonië afkomstig was. Als je naar die streek reist, bezoek dan zeker de Koninklijke graftombes in Vergina. Daar ligt een prachtige verzameling gouden kunstvoorwerpen. Vergina ligt ongeveer 75 km van Thessaloníki.

Landsgrenzen kunnen soms heuse hindernissen vormen. Het vreedzaam overschrijden ervan is nodig om verbroedering tot stand te brengen. Dat hebben ze bij de Flamenco biënnale goed begrepen. Onder de titel BRATIMENE (spirituele broederschap) brachten ze muzikanten van de Balkan in contact met de Spaanse flamenco. De uitvoering was onbeschrijflijk mooi.

Gitaarvirtuozen Vlatko Stefanovski (Macedonië) en Miroslav Tadić (Servië) trokken er al eens op uit met Theodosii Spassov (Bulgarije), de meesterimprovisator op de kaval. Op hun album Treta Maika (2004) verkennen ze met enorme fijngevoeligheid en jazzy improvisaties het gemeenschappelijk muzikale erfgoed van de Balkan. In dit bijzondere dubbelconcert exploreert het trio nieuwe flamencogronden met de jonge talentvolle gitarist Dani de Móron, percussionist Agustín Diassera en de grote flamencostem van dit moment, Arcángel, die als de opvolger van de legendarische vernieuwer Enrique Morente gezien wordt. Volkswijsjes uit Macedonië, door de strategische positie op de Balkan een ware meltingpot van culturen en muziek, vermengen zich met ritmes uit de flamenco, een even rijke muzikale smeltkroes.

Bratimene –´spirituele broederschap´ – is een muzikale reis vol avontuur van de Balkan naar Andalucía en terug. Vijf nieuwsgierige muzikale geesten uit verschillende culturen vertellen elkaar hun verhalen met een ongelimiteerde verbeelding, en ongekend plezier.

Het BIMhuis zat tjokvol. Ik was met twee vrienden bij het concert aanwezig en iets bij ons vandaan zat ‘toevallig’ een studievriendin van vroeger. Met de vrienden at ik vooraf in het restaurant van het BIMhuis. We wisselden verhalen, boeken en dromen uit. Ook dat verbroedert natuurlijk. We waren luid op een vrolijke manier en dat leverde bij het naar buiten gaan nog een toevallige ontmoeting op. Wat spirituele broederschap is, laat zich moeilijk uitdrukken. De prachtige muziek liet het me op een bepaalde manier ervaren. De klanken galmden lang na en dan dringt de realiteit zich toch weer op. Maar de snaar is ook voor eeuwig geraakt als een ervaring van te reizen met het hart en het overschrijden van grenzen daarbij.

,

No comments yet.

Geef een reactie