Plannen, of een zich-ontvouwende toekomst?

“Life is what happens to you, while you’re busy making other plans.” (John Lennon)

Dezer dagen ben ik begonnen met het jaarlijks ritueel van de businessplannen voor mijn unit. En ik ben niet de enige: om mij heen hkompasoor ik ook van velen dat ze deze plannen moeten opleveren, waarin ze aangeven wat ze komend jaar zullen realiseren en hoe ze dat denken te gaan doen.

Het verschil met de afgelopen vakantieweken is groot. We waren op reis in Thailand & Laos en hadden geen uitgestippelde reisplannen, of vastgelegde bestemmingen; enkel een algemeen idee waar we heen wilden. Geen plannen, maar dagelijks kijken wat ons leuk leek. (Het gesprek daarover was lang niet altijd eenvoudig, met onze twee puberende kinderen, maar dat is een heel andere blog ;-). Doordat we dagelijks keken wat we gingen doen en waar we heen wilden, konden we rekening houden met het weer, met onze stemming of met andere gasten van het hotel met wie we een klik hadden. Niet gepland, maar go with the flow.

Kijken wat zich aandient in plaats van plannen zoals je wilt dat het gebeurt. Het ligt in dezelfde lijn als wat Otto Scharmer in zijn boek Theory U noemt: “the future as it emerges”. Lao Zi, de schrijver van de Dao De Jing, kijkt ook zo naar de werkelijkheid. In hoofdstuk 29 schrijft hij:

Ik wil de wereld beheersen,
Ik wil dat mijn wil geschiedde,
Maar zo werkt het niet

Want de wereld vaart haar eigen koers, volgens het kompas van Dao
Haar sturen of tegenhouden is niet nodig en niet mogelijk
Want als ik ga sturen, loopt ze op de klippen
En als ik haar tegenhoud, dan verlies ik haar.

Soms leid ik, soms volg ik
Soms ben ik vurig, soms ben ik koel,
Soms ben ik sterk, soms ben ik zwak
Soms win ik en soms verlies ik.

Dat is heel anders dan plannen maken en die dan gericht uitvoeren. Met een plan richt je je op de maakbaarheid van de wereld, niet op het volgen van de toekomst die zich aan het ontvouwen is. Je doet wat je je hebt voorgenomen en niet wat zich aandient. Als je de emerging future of de koers van de wereld volgt, zoals Lao Zi en Otto Scharmer, dan probeer je te lezen wat zich aan het ontvouwen is, en wat er nodig is om de toekomst geboren te laten worden. Dan ben je geen ontwerper van de toekomst, maar vroedvrouw.
In de afgelopen vakantieweken was het mij weer helemaal duidelijk. Go with the flow , geen plannen maar een kompas, volg de ontvouwende toekomst: dat was the Way to go.

Op de terugweg maakten we een stop-over in Dubai. Een stad van superlatieven die de afgelopen jaren volgens een grootschalig plan in de woestijn is neergezet. Ik was overdonderd. Alles leek mogelijk en maakbaar, met een goed plaDubain. Had ik het dan verkeerd gezien? Was –met een goed plan- alles mogelijk?

(wordt vervolgd)

 

No comments yet.

Geef een reactie