Opgroeien in de bordelen van Calcutta

In de rosse buurt van Calcutta is iedereen cameraschuw. Bang om herkend te worden wijken de bewoners zodra een fototoestel of videocamera zichtbaar is. Om het vertrouwen te winnen van de buurt gingen fotografe Zana Briski en filmmaker Ross Kaufman er wonen. In het begin van hun documentaire ‘Born into Brothels’, vertelt Briski dat ze vooral getroffen werd door de aanwezigheid van kinderen. Overal zijn er kinderen in de bordelen, ze maken schoon, halen water of moeten ’s nachts eruit om rijst met curry te kopen bij ’n stalletje op straat. Als moeder werkt gaan de kinderen op het dak spelen. Ze vliegeren. De kinderen gaan niet of nauwelijks naar school.

Briski en Kaufman leren deze kinderen om te gaan met een camera. Ze geven ze als het ware een opleiding in fotograferen. Mooi is te zien hoe de kinderen de camera ontdekken, uitstapjes maken naar bijvoorbeeld de dierentuin en het strand. Gaandeweg leren ze steeds meer over de technische aspecten, compositie en het beoordelen en selecteren van negatieven. De documentaire toont veel foto’s die door de kinderen zijn gemaakt. Het gaat allemaal heel speels, maar door de camera en de uitstapjes lijkt de wereld van deze kinderen zich te verbreden. Op de momenten dat ze terugkeren naar hun appartementen in de bordelen wordt pas duidelijk hoe verschrikkelijk het daar is. Als ’s morgens de pleuris uitbreekt schreeuwen de vrouwen de meest grove taal naar elkaar. De mannen lijkt het niet te kunnen schelen, de kinderen trekken zich terug. In deze omstandigheden word je wel zelfredzaam.

Een jongen vertelt op een bepaald moment over z’n verslaafde vader en z’n moeder die hem heeft verlaten. Zijn moeder vertelde vroeger dat ze hem naar Londen zou sturen om te studeren. Maar er is nog niet eens geld om dagelijks van rond te komen. Het probleem is dat veel ouders te boek staan als criminelen (prostitutie, drugshandel, etc.) waardoor hun kinderen niet op een kostschool aan te melden zijn. De grote angst van Briski is dat ze uiteindelijk niets voor sommige kinderen kan doen. Ze loopt bij het vinden van een school voor de kinderen tegen de ongelofelijke bureaucratie aan in India. Ze moeten op hiv getest worden. Er is een lange weg te gaan om deze kinderen naar een andere uitgangspositie te brengen. Een meisje vertelt over de situatie die ontstaat als haar moeder komt te overlijden. Wie zorgt dan voor het jongere zusje?

De foto’s van de kinderen zijn zo speciaal dat ze de krant halen. Er wordt een tentoonstelling georganiseerd in de Oxford Bookstore in Parkstreet. Om geld in te zamelen voor haar project slagen de documentairemakers erin een aantal foto’s te verkopen aan Amnesty International voor het maken van postkaarten. Avijit wordt voorgedragen voor een bezoek aan de World Press Photo tentoonstelling in Amsterdam. Elk jaar maken negen kinderen uit verschillende landen kans op zo’n trip naar Nederland. Maar het verkrijgen van een paspoort voor een kind uit de rosse buurt lijkt lang onmogelijk. De documentaire laat zien hoeveel talent en leergierigheid in deze kinderen huist, maar ook hoe groot de barrières zijn om tot ontplooiing te komen.

, , , , ,

No comments yet.

Geef een reactie