Koningin Chudâlâ

“Evenmin als een draad door een niet-doorboorde parel heengaat, evenmin konden de lessen van de Yogînî invloed hebben en doordringen tot het hart van de koning.” De Yogînî is koningin Chudâlâ. Zij poogt haar man, koning Sikhîdhwâja, te helpen bij het mediteren en bereiken van de verlichting. Het verhaal vertelt in zeven hoofdstukken over het leven van de koning en zijn weg naar verlichting. Het is een levensverhaal en het leent zich mooi voor een narratieve leerbenadering.

Wat opvalt is dat de koning maar met veel moeite tot inzicht komt. De koningin, vermomd als de devote jongeling Kumbha, helpt hem op zijn weg. Die hulp kan gelezen worden als wijze lessen over de verwarring die het ego en de onwetendheid stichten en hoe het zelf (Atman) te realiseren om volkomen onthecht te zijn.

Het verhaal maakt vanaf het begin duidelijk dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn eigen realisatie. Maar hoe kom je tot bepaalde inzichten? De lessen van een leraar en wijsheidsboeken zijn vooral aansporingen en wegwijzers. De koning doet weliswaar z’n uiterste best, maar dat is niet voldoende zolang het vanuit onwetendheid gebeurt. De koning verlaat zijn paleis om zich terug te trekken in het woud om daar in een hutje een primitief bestaan te leiden. Hij leeft sober en bekommert zich niet om zijn bezittingen. Toch maakt Kumbha hem gaandeweg duidelijk dat hij zijn paleis heeft ingeruild voor een hut, zijn mooie kleren voor een hertehuid.

Ik zou deze saga van Koningin Chudâlâ graag in een moderne vorm opgevoerd zien voor middelbare scholieren. En eens kijken of het gesprekken oplevert over de kernconcepten (het zelf, bevrijding, realisatie, etc.) en uiteenlopende sleutelinzichten (onthechten is niet het ene voor het andere inruilen, veranderen vraagt meer dan je paleis verlaten) die bij het leren mediteren telkens terugkeren.

, , , , ,

No comments yet.

Geef een reactie