Geluk in Iran

Onlangs was ik bij de opening van de Better Future Campus. De eer was aan Frans Sandbergen en Marius Gosschalk om een workshop over geluk aan te bieden. Het geluks-event werd ter plekke van een mooie titel voorzien: Je mag van geluk spreken. We oefenden ons in het geluksluisteren, een bijna vergeten menselijk vermogen dat door onderzoek aan de universiteit van Marfrano di Pietro Ventosa weer helemaal terug lijkt te komen. Praten over geluk voelt een beetje ongemakkelijk en de workshopsleiders deden er goed aan het rustig op te bouwen. Op die manier kreeg het ‘ik ben gelukkig’-gevoel gaandeweg meer ruimte zonder dat we gingen zweven. Samen keken we daarna naar ‘The Happy Movie’. Daarover valt ook een heleboel te vertellen, kijk maar eens op de website.

Of het nou door dit event komt of anderszins, het thema ‘geluk’ heeft mijn aandacht. Een wereldwijde rage is om te dansen op ‘Happy’ van Pharrell Williams. Dat deden ook een aantal Iraanse jongeren.

Op Oneworld lezen we:  “De jongeren uit de clip willen een positieve boodschap brengen, namelijk dat je ook in Iran gewoon plezier kunt hebben, ondanks de strenge religieuze wetten. Het is een mondiale rage om in een eigen filmpje te dansen op Pharell, maar in Iran zorgde het filmpje voor arrestatie van de jongeren. De Iraanse autoriteit was er namelijk niet van gediend dat de vrouwen in de clip geen hoofddoek dragen.”
De vrouwen hebben toch wel degelijk iets op hun hoofd, al is het een zonnebril, bovendien speelt de gehele scene in en om het huis en dat is privé terrein waarop een hoofddoek niet verplicht is, toch? Anyway, ik krijg wel weer een andere kijk op Iran als ik deze mensen zie dansen. Mijn wens om naar Iran te reizen krijgt nieuwe impulsen merk ik. Een beginnend geluksgevoel?

 

No comments yet.

Geef een reactie