Een verhaal over ouder worden

Story telling is hot in het bedrijfsleven. Op zoek naar effectieve vormen voor het delen van waardevolle kennis, is de kracht van verhalen herontdekt. Daarbij draait het niet om het vertellen van bekende verhaaltjes. Het benutten van elkaars kennis is in het geding. Niet de kennis, maar het delen ervan is de grote uitdaging. Een Amerikaanse generaal verwoordt het aldus: “What we did was we changed the idea of information, instead of knowledge is power, to one where sharing is power. It was the fundamental shift, not new tactics, not new weapons, not new anything else.” Mensen vertellen elkaar eindeloos over hoe de wereld in elkaar zit, waarom iets of iemand niet of wel deugt en natuurlijk over datgene wat op dat moment de emotie van velen raakt. De samenleving, het samen leven, lijkt tot een samen beleven verworden. Daaraan ontsnappen is lastig, maar gelukkig zijn er vertellers die origineel te werk gaan. Originaliteit lijkt me een sleutel om de kracht van verhalen te ontsluiten.

Anthony Cerniello vertelt in een vijf minuten durende video een verhaal over ouder worden. Dan denk je oeps, wat valt daar nog over te vertellen. In het online tijdschrift Colossal lees je meer over de manier waarop hij te werk is gegaan. Het is beter als je de film eerst helemaal bekijkt want verderop vertel ik iets over wat de film bij mij opriep.

De schrijver van de daodejing heet Laozi. Deze naam betekent ‘oude meester’, maar wordt soms als ‘oud kind’ vertaald. De wijze persoon heeft iets van het kind in zich bewaard of hersteld. Een kind is open, onschuldig en gaat ergens vol voor (er worden nog veel meer eigenschappen aan het kind toegedicht). Door tegenslag en teleurstellingen lopen we deuken op. Ouder worden betekent het kind kwijt raken. We worden bedachtzamer en wegen eerst dingen af voordat we tot actie overgaan. Dit lijken mij prima eigenschappen. Ouder worden is functioneel. Sommige ouderen voelen zich jong. Althans dat zeggen ze. Misschien een manier om het leven aangenaam te laten klinken of naar de buitenwereld mooi weer te spelen. Van de wijze wordt gezegd dat hij als een kind is, dus de oorspronkelijke openheid of overgave van het kind weer benaderd.

Waarom vertel ik dit? Aan het eind van de film wordt Danielle ouder. Maar ik zag nog iets. Ik zag Danielle blijer worden. Ik zag het plezier van een kind in de oude Danielle. We zien alleen het gezicht van Danielle. Best mogelijk dat de oude Danielle allerlei gebreken heeft, moeilijk loopt, nauwelijks hoort of wat dan ook. Dat alles zien we niet. Ik zag een vreugdevol gezicht. Is dit projectie, wil ik dit graag zien? Ik denk van niet. Een goed verhaal roept iets op, helpt mij om betekenis te creëren. In dit geval ontstaat er bij mij een ander beeld over ouder worden.

Wat leert ons dit? Het levert voor mij een definitie op van Story Telling als behulpzaam voor mensen bij het creëren van nieuwe betekenissen. Professionals doen er goed aan iets in beeld te brengen of te verwoorden zonder er al te veel boodschap in te leggen. De maker of verteller van een goed verhaal, brengt bij de luisteraar of kijker iets teweeg waar hij misschien geen weet van heeft. Een goed verhaal schept ruimte rond een thema dat veel mensen aangaat (bijvoorbeeld ouder worden). Een goed verhaal verraadt ook vakmanschap in schrijven of visualiseren, en vertellen natuurlijk. Zo bezien schept story telling professionele ruimte waarin nieuwe inzichten bij collega’s ontstaan.

 

, , , ,

No comments yet.

Geef een reactie