de crisiskaravaan

Het boek de Crisiskaravaan van Linda Polman is in het Duits vertaald onder de titel ‘Die Mitleidsindustrie’. Polman heeft een duidelijke boodschap: ontwikkelingshulp is schadelijk omdat het bijdraagt aan de ellende en honger. Grote sommen geld worden misbruikt door corrupte machthebbers. Ontwikkelingsorganisaties laten zich op grote schaal inpalmen door krijgsheren en bandieten. Hulporganisaties hebben het namelijk niet voor het zeggen in landen waar ze naartoe gaan, laat staan de vele oorlogsgebieden. Boeven manipuleren de ontwikkelingsorganisaties, ze lokken die hulp zelfs uit door weer een oorlog te beginnen of grove misdaad te begaan.

Ik had al eerder over dit boek gehoord en erover gelezen, maar kwam uit bij een interview met Linda Polman in Der (online) Spiegel. Uit mijn vorige blog kunt u opmaken dat ik de berichtgeving rond wikileaks op deze site volg, vandaar deze toevallige ontdekking.

Polman maakt aannemelijk dat hulporganisaties ook maar gewoon bedrijven zijn. Ze hebben er marketingmanagers en communicatiespecialisten die eigenlijk wel weten hoe de werkelijkheid in elkaar zit. Maar ze leven van giften en maken continu misbruik van een latent schuldgevoel door ons de ellende voor te schotelen. Als schoolvoorbeeld geldt Afrika.

Goma is een stad in het noordoosten van Congo. Daar heerste op een goed moment zelfs ‘contractkoorts’. Er ging in de jaren negentig zoveel geld naar het vluchtelingenkamp bij Goma dat je wel stom was als hulporganisatie als je daar niet een graantje van wilde meepikken. En het is nog veel erger. De hulporganisaties gaan met zoveel geld aan het werk, met duur materieel en hogere lonen, dat ze de lokale economieën ernstig verstoren. De impact van de crisiskaravaan kan enorm schadelijk zijn.

Een eerder interview met Linda Polman is te zien in een uitzending van VPRO Boeken uit 2008. Polman uit zich weliswaar uiterst kritisch over ontwikkelingshulp, dat leidt niet tot cynisme. Het roept vooral fundamentele vragen op over hoe we omgaan met de ongelijkheid in de wereld. We dienen veel alerter te zijn op de onderliggende effecten van allerlei hulp. Als je ermee een oorlog laat voortduren, is die hulp dan wel rechtvaardig? Ook zijn sommige donorlanden minder genereus dan het lijkt. Door het geld met een gulle hand aan organisaties van eigen bodem te schenken, wordt vooral de eigen economie gespekt.

,

No comments yet.

Geef een reactie