Cultuurtransitie: kunstenaars in Zuid-Spanje

De afgelopen week verbleven wij in een bijzonder mooi landhuis (Cortijada) in de buurt van Velez Blanco (Andalusië). De aarde rond Velez Blanco kleurt soms sneeuwwit en dat verklaart ook de naam Blanco. De naburige plaats heet Velez Rubio en daar kleurt de aarde opvallend rood. De Cortijada Los Gazquez is door Simon en Donna Beckman omgebouwd tot een duurzaam hoogstandje. Het huis is nagenoeg klimaatneutraal. Met een kleine windmodel en een zonnepaneel wordt stroom opgewekt. Het water wordt via een ingenieus dakensysteem verzameld. Het huis is geheel voorzien van vloerverwarming en biomassakachels zorgen voor de benodigde extra warmte gedurende de soms strenge winters. Dit alles in een uiterst strak doorgevoerde architectonische vormgeving die geheel harmoniseert met de traditionele bouwvormen. De eigenaren hebben beiden een kunstzinnige achtergrond. Er is veel leem toegepast en de kleurstelling in wit-grijs is verkoelend en rustgevend. Het huis voelt heel aangenaam.

In de Cortijada verblijven kunstenaars die in hun werk op de een of andere manier een verbinding maken met een duurzame samenleving. Onze cultuur is in een transitie. Van een allesverwoestende economie, gaan we over op nieuwe wijzen van produceren en consumeren die de aarde niet langer uitputten. Dat laatste heet duurzaam. De overgang naar duurzaam gaat niet altijd gemakkelijk. Wat vanzelfsprekend was, bijvoorbeeld even met de auto ergens naartoe, kan bij olieschaarste een kostbare aangelegenheid worden. Tenzij die auto niet meer over een verbrandingsmotor beschikt, maar op een andere manier wordt aangedreven. Een duurzame samenleving gaat van invloed zijn op hoe we leven en werken, wat we eten, hoe we reizen, enzovoort. Kunstenaars kunnen door middel van hun werk een doorkijk geven op wat er mogelijk is, ons te doen staat of waar we (nog) niet bij nadenken.

Tijdens ons verblijf werkte Alice Forward aan een bijenkorf voor verdwaalde bijen. Zij startte in Engeland met het maakproces door allerlei vlechtvormen te bestuderen. Eenmaal in Spanje verzamelde ze het benodigde gras en deconstrueerde ze een lokaal geproduceerde bijeenkorf. Vervolgens vlocht ze in twee weken een prachtige korf die op enige afstand van de Cortijada is geïnstalleerd. Wij waren aanwezig bij de feestelijke onthulling. Dit is wat Los Gazquez beoogt te zijn een creatieve werkplaats waar kunstenaars opeenvolgend een bijdrage leveren aan cultuurtransitie. Je kunt er echter ook cursussen volgen of gewoon verblijven en genieten van de omgeving, het huis en haar verfijnde inrichting, en natuurlijk de kunstwerken.

’s Avonds aten we gezamenlijk. De gesprekken waren boeiend. Natuurlijk komt ter sprake hoe de wereld mooier en duurzamer te maken. Ik kon mijn eigen expertise op leergebied inbrengen en men luisterde vol interesse. Ik heb toegezegd een stukje te schrijven over hoe Los Gazquez als ‘community of practice’ zich zou kunnen doorontwikkelen. Het verblijf in de Cortijada, sterkt me in de overtuiging dat we echt werk moeten maken van cultuureducatie in al zijn veelzijdigheid. Maar vooral ook dat het belangrijk is om mensen met uiteenlopende achtergronden en intenties bij elkaar te brengen rond belangwekkende vragen en opgaven.

, , ,

No comments yet.

Geef een reactie