Principes voor mondiaal burgerschap

In vervolg op de blog over de vijf cultuurcodes, volgt nu een poging om er principes voor mondiaal burgerschap uit af te leiden. Een principe is geen regel die precies voorschrijft wat mag of niet mag. Een principe verwijst naar een essentie, iets waar het omdraait. In dit geval gaat het om de essentie van een cultuurcode. Een principe drukt een streven uit. Het vraagt om actie en verdere invulling die helpen om een onderliggend spanningsveld te hanteren. Ik stel de volgende principes voor mondiaal burgerschap voor:

  • Geef gehoor aan de stem die je wilt volgen
  • Wees kritisch ten opzichte van je eerste oordeel
  • Oefen dagelijks om je geest tot rust te brengen
  • Breng evenwicht aan in je leven en je omgeving
  • Weet je verbonden met de natuur

Geef gehoor aan de stem die je wilt volgen (leren luisteren)
Dit principe volgt uit een gerichtheid op de komende wereld en jouw unieke bijdrage die daarvoor nodig is. De spanning bestaat erin een brug te slaan tussen de wereld als geheel, die overweldigend is, en jezelf als persoon, één van de velen. Gehoor geven aan je diepste drijfveren en je talenten tot uitdrukking brengen, dragen ertoe bij dat een betere wereld dichterbij komt.

Wees kritisch ten opzichte van je eerste oordeel (leren onderzoeken)
Je eerste waarneming is niet altijd betrouwbaar en het gezonde verstand evenmin. Soms is het nodig snel te reageren, maar vaak is een moment van bezinning beter voor een juiste wijze van handelen. Zorgvuldige observatie en analyse zijn nodig om precies te achterhalen hoe de vork in de steel zit. Een onderzoekende houding overbrugt de kloof tussen je eerste oordeel en een nieuwe kijk op dingen.

Oefen dagelijks om je geest tot rust te brengen (leren mediteren)
Je hersenen zijn onderdeel van je lichaam en erfelijk bepaalt. Maar zoals je het lichaam kunt trainen om een partijtje tennis te spelen, zo kun je het brein oefenen in ‘gedachteloosheid’. Aandacht voor de ademhaling helpt daarbij. Er zijn legio manieren en ze dragen ertoe bij dat je even zonder gedachten bent. Mediteren helpt om te ontsnappen aan de vele prikkels die dagelijks op je afkomen.

Breng evenwicht aan in je leven en je omgeving (leren balanceren)
Dit principe maakt handig gebruik van de tegenstellingen die ons omringen. Probeer uitersten te verenigen door een nieuwe eenheid te scheppen. Hard werken, vraagt om periodes van ontspanning. De boog kan niet altijd gespannen zijn. Harmonische verhoudingen in huis of de werkomgeving beïnvloeden het algehele welbevinden van mensen. Het juiste ritme vinden, is een levenskunst.

Weet je verbonden met de natuur (leren helen)
Een Indiaas opperhoofd vroeg zich ooit af: hoe kun je de lucht bezitten? En de beek? En de bomen? De blanke kolonisten wilde alles kopen. Niet goedschiks dan wel kwaadschiks. Je verbinden met de natuur, genereert een trilling, een sensatie van levendigheid die voortvloeit uit de totaliteit van het leven. Het wordt als heilzaam ervaren. De Amerikaanse dichter William Stafford drukt dat prachtig uit in het volgende gedicht:

Climbing Along the River

Willows never forget how it feels
to be young.

Do you remember where you come from?
Gravel remembers.

Even the upper end of the river
believes in the ocean.

Exactly at midnight
yesterday sighs away.

What I believe is,
all animals have one soul.

Over the land they love
they crisscross forever.

 

Uit: ‘The Way It Is’ van William Stafford

, , , , , ,

No comments yet.

Geef een reactie